BestThailandGuide

ของฝากประจำแต่ละภาค เลือกซื้ออย่างไรและขนกลับอย่างไรให้ถึงมือคนรับในสภาพดี

ของฝากประจำแต่ละภาค เลือกซื้ออย่างไรและขนกลับอย่างไรให้ถึงมือคนรับในสภาพดี
ที่มา: Wikimedia Commons

ของฝากที่ดีคือของที่ไปถึงมือคนรับ

ฟังดูง่าย แต่ไส้อั่วที่บูดกลางทาง แคบหมูที่แหลกจนเป็นผง หรือถุงปลาร้าที่รั่วในกระเป๋าเดินทาง เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงกับคนเที่ยวต่างภาคแทบทุกคน การเลือกของฝากจึงไม่ได้จบที่ “อะไรอร่อย” แต่ต้องคิดต่อด้วยว่าของชิ้นนั้นทนได้กี่วัน แพ็กอย่างไร และจะนั่งอะไรกลับบ้าน

ภาคเหนือ ของกินที่ต้องแยกแห้งกับสด

ไส้อั่วกับแคบหมูคือคู่ที่คนกลับจากเชียงใหม่ ลำปาง หรือน่าน มักหิ้วติดมือ แต่สองอย่างนี้ต้องการการดูแลคนละแบบ ไส้อั่วเป็นของสด ต้องเก็บเย็นตลอดทาง ถ้ากลับด้วยรถหรือเครื่องบินที่ใช้เวลาหลายชั่วโมง ควรซื้อแบบแพ็กสุญญากาศและใส่กล่องโฟมกับเจลเย็น ส่วนแคบหมูไม่เสียง่าย แต่แตกง่าย ให้วางไว้บนสุดของกระเป๋าหรือถือขึ้นเครื่องแยกต่างหาก

ถ้าเป็นงานผ้าทอหรืองานไม้แกะสลักจากหมู่บ้านหัตถกรรม ให้ถามร้านว่ารับส่งพัสดุหรือไม่ ชิ้นใหญ่ส่งตรงถึงบ้านมักปลอดภัยกว่าหอบขึ้นรถเอง

ภาคอีสาน ปลาร้ากับผ้าไหมที่ต้องเลือกให้เป็น

ปลาร้าคือของฝากที่คนอีสานไกลบ้านรอคอย แต่ก็เป็นของที่เสี่ยงที่สุดในกระเป๋า เลือกแบบบรรจุขวดหรือกระปุกที่ปิดสนิทจากผู้ผลิตที่มีฉลากชัดเจน ห่อด้วยถุงพลาสติกซ้อนกันสองสามชั้น และวางให้ตั้งตรงในกล่อง ถ้าจะขึ้นเครื่องบิน ต้องเช็กกฎของสายการบินเรื่องของเหลวและอาหารที่มีกลิ่นแรงก่อน เพราะแต่ละสายกำหนดไม่เหมือนกัน

ผ้าไหมเป็นของฝากที่มีราคา ควรซื้อจากกลุ่มทอผ้าในชุมชนหรือร้านที่บอกที่มาได้ มองหาตรารับรองผ้าไหมไทยถ้าต้องการความมั่นใจ และพับเก็บในถุงผ้าแทนถุงพลาสติกเพื่อไม่ให้อับชื้น การเผื่องบสำหรับของชิ้นแบบนี้ไว้ตั้งแต่แรก ช่วยให้ไม่ต้องตัดใจหน้าร้าน ลองดูสัดส่วนงบเที่ยวแต่ละภาคที่ควรกันไว้ ตอนวางแผน

ภาคกลางและตะวันตก ขนมไทยที่อายุสั้น

ขนมหม้อแกงจากเพชรบุรีคือตัวอย่างของของฝากที่อร่อยที่สุดตอนสด และเสียเร็วถ้าโดนความร้อน ควรซื้อวันสุดท้ายของทริป ใส่กล่องที่มีฝาแข็ง เก็บไว้ในรถที่เปิดแอร์ ไม่ใช่ท้ายรถที่ตากแดด และถึงบ้านแล้วเข้าตู้เย็นทันที

ทริปที่ไปเมืองประวัติศาสตร์ เช่น อยุธยาหรือสุโขทัย มักได้ของที่ระลึกงานฝีมือแทนของกิน ใครกำลังวางแผนไล่เที่ยวเมืองมรดกโลกในหลายภาค ควรเลือกของชิ้นเล็กที่ไม่แตกง่าย เพราะต้องเดินทางต่ออีกหลายวัน

ภาคตะวันออกและภาคใต้ ของกินจากผลไม้และทะเล

ทุเรียนกวนจากภาคตะวันออกเก็บได้นานกว่าผลไม้สด แต่กลิ่นยังแรง ห่อให้มิดชิดก่อนนำเข้าที่พักหรือขึ้นรถสาธารณะ ส่วนทุเรียนสด ที่พักและรถโดยสารหลายแห่งไม่อนุญาตให้นำเข้า และสายการบินก็มีข้อกำหนดเฉพาะ ถามให้ชัดก่อนซื้อ

ข้าวเกรียบปลาจากภาคใต้เป็นของฝากที่น้ำหนักเบาและทนทาน เลือกแบบดิบที่ต้องนำไปทอดเองจะเก็บได้นานกว่าแบบทอดสำเร็จ ส่วนอาหารทะเลแห้งควรซื้อจากร้านที่ปิดผนึกถุงและมีวันหมดอายุ

ขนกลับให้ถึงบ้านในสภาพเดียวกับตอนซื้อ

หลักใหญ่มีสามข้อ ของสดซื้อวันสุดท้าย ของแตกง่ายถือติดตัว และของชิ้นใหญ่หรือหนักใช้บริการส่งพัสดุ คนที่ขับรถข้ามภาคควรมีกระเป๋าเก็บความเย็นในรถตลอดทริป สำหรับคนที่ขับรถไฟฟ้าข้ามภาคและต้องจอดชาร์จตามเส้นทาง ระวังของสดที่ทิ้งไว้ในรถตอนจอดรอชาร์จกลางแดด เพราะอุณหภูมิในรถขึ้นเร็วมาก

ของฝากบางอย่างไม่ได้ซื้อจากตลาด สำหรับแฟนฟุตบอล ของชิ้นที่ล้ำค่าที่สุดจากทริปอาจเป็นเสื้อหรือลูกบอลที่ได้ลายเซ็นนักเตะมา ของแบบนี้ต้องดูแลต่างจากของกิน ทั้งเรื่องแสง ความชื้น และหลักฐานที่มา ใครได้ของแบบนี้มา ลองศึกษาวิธีเก็บรักษาและตรวจความแท้ของของที่มีลายเซ็นนักฟุตบอล ก่อนนำไปใส่กรอบหรือมอบให้คนอื่น